belka

Pakiety


więcej 

Wojciech Marczewski (Arcydzieła Polskiego Kina) 3xDVD


(Arcydzieła Polskiego Kina)

Zmory,1978, 100 min
Dreszcze, 1981, 102 min
Ucieczka z kina „Wolność”, 1990, 87 min

oraz dokument:
Zawód reżyser: Wojciech Marczewski, 2007, 24 min

w sprzedaży od 28.01.2010

w sprzedaży od 28.01.2010
kup teraz


Kolejną kolekcją z serii „Arcydzieła Polskiego Kina”, którą Wydawnictwo Telewizji Kino Polska oddaje do rąk swoich widzów, jest box trzech filmów Wojciecha Marczewskiego nakręconych na przestrzeni lat 1978-1990. Autor Zmór, Dreszczy i Ucieczki z kina „Wolność”, jest twórcą bardzo osobnym, wypowiadającym się rzadko i wybierającym drogę wyraźnie inną, niż jego rówieśnicy, którzy w tym samym czasie współtworzyli nurt „kina moralnego niepokoju” lub uprawiali kino kreacyjne, które jednak, pod płaszczykiem rozmaitych estetyk i umowności było kinem par excellence społecznym lub politycznym. Wrażliwość Marczewskiego ucieka od poszukiwania łatwej recepty na odmianę rzeczywistości, którą miałoby być ostatecznie obalenie systemu. Stara się on raczej przyglądać swoistym „mitologiom prywatności”, które poprzez uzyskanie samoświadomości mogą dać szansę na przezwyciężenie „zmór”, z którymi, na wszystkich płaszczyznach swego dorastania, muszą zmierzyć się jego bohaterowie.

Wojciech Marczewski. Urodzony w 1944 roku reżyser, scenarzysta, pedagog. W 1962 rozpoczął studia w PWSFTviT na wydziale reżyserii. W 1964 przerwał studia w Szkole Filmowej i zaczął studiować na wydziałach historycznym i filozoficznym Uniwersytetu Łódzkiego. W tym samym roku rozpoczął swoją czteroletnią pracę jako asystent w Se-ma-forze. W 1969 powrócił do PWSFTviT, ukończył studia i został członkiem Zespołu Filmowego TOR. Zanim zadebiutował na dużym ekranie, zrealizował, głównie dla Wytwórni Czołówka, kilka filmów telewizyjnych, m.in. Podróżni jak inni (1969), tryptyk Odejścia, powroty (1973) i Bielszy niż śnieg (1975). Jego pierwszy pełnometrażowy film fabularny - Zmory na podstawie powieści Emila Zegadłowicza - został okrzyknięty jednym z najważniejszych debiutów w powojennym polskim kinie i nagrodzony m.in. "Srebrnymi Lwami" na FPFF w Gdyni, nagrodą im. Andrzeja Munka, "Złotą Kaczką" za najlepszy debiut reżyserski oraz nagrodą jury ekumenicznego na MFF w San Sebastian. Kolejne filmy kinowe Marczewskiego to Dreszcze z 1981 roku, również docenione przez krytykę i publiczność i nagrodzone w Gdyni (Nagroda Główna Jury FPFF), Berlinie (1982 - "Srebrny Niedźwiedź", Nagroda FIPRESCI, Nagroda OCIC (Międzynarodowa Katolicka Organizacja Filmowa) i Nagroda CICAE) oraz przez PF DKF (1983 "Don Kichot") i Ucieczka z kina „Wolność” z 1990 roku (Złote Lwy na FPFF w Gdyni; Grand Prix na MFF w Avoriaz, "Złota Kaczka" od czytelników miesięcznika "Film" i Nagroda Przewodniczącego Komitetu Kinematografii). Ostatnim jak dotąd kinowym filmem Wojciecha Marczewskiego jest adaptacja powieści Pawła Huelle – Weiser, zrealizowana w 2000 roku. Wojciech Marczewski łączy działalność artystyczną z pedagogiczną i środowiskową. W latach 1989-91 był członkiem Komitetu Kinematografii, w latach 90-tych dziekanem wydziału reżyserii brytyjskiej The National Film and Television School. Od roku 1998 jest wykładowcą na wydziale reżyserii PWSFTviT w Łodzi. Prowadził warsztaty dla reżyserów, scenarzystów i aktorów w Niemczech, Holandii, Szwajcarii, Danii i Polsce. Jest również współzałożycielem i jednym z głównych wykładowców działającej od 2002 w Warszawie Mistrzowskiej Szkoły Reżyserii Filmowej Andrzeja Wajdy, a od roku 2008 członkiem Rady Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej. Twórczość Wojciecha Marczewskiego zaliczana jest do nurtu kreacyjnego polskiego kina. Motywem powtarzającym się w niej jest uwikłanie w historię traktowaną jako pułapka bez wyjścia, lecz przede wszystkim skupienie na procesie kształtowania i dojrzewania dziecka i doświadczanych przez niego sytuacji inicjacyjnych, obrzędów przejścia, oraz wpływ wywierany na ten proces przez rozmaite aspekty machiny społecznej represji takie jak religia, polityka, system wychowania. Dzieciństwo i cały bagaż doświadczeń wiążący się z tym okresem w życiu człowieka znalazły w osobie reżysera bardzo wrażliwego i uważnego obserwatora, który z całą bezwzględnością odsłania mechanizmy przemocy symbolicznej i manipulacji będącej stałym elementem procesu przekształcania młodego człowieka w członka społeczeństwa.


w ramach serii Arcydzieła Polskiego Kina ukazały się również


pozostałe pakiety
newsletter
zapisz się do naszego newslettera
nowości
więcej

więcej

więcej