belka

Pakiety


więcej 

GRZEGORZ KRÓLIKIEWICZ 4xDVD (Arcydzieła Polskiego Kina)


(Arcydzieła Polskiego Kina)

Na wylot, 1972, 70 min
Wieczne pretensje, 1974, 70 min
Tańczący jastrząb, 1977, 98 min
Zabicie ciotki, 1984, 105 min

oraz dodatki:

Każdemu to, czego mu wcale nie trzeba,1966, 12 min, etiuda fabularna

Idź, 1989, 23 min, dokument inscenizowany

w sprzedaży od 23.09.2010
kup teraz


Kolejną kolekcją z serii „Arcydzieła Polskiego Kina”, którą Wydawnictwo Telewizji Kino Polska oddaje do rąk swoich widzów, jest box zawierający cztery filmy Grzegorza Królikiewicza: Na Wylot, Wieczne pretensje, Tańczący jastrząb i Zabicie ciotki. Królikiewicz jest twórcą bardzo świadomym i osobnym, mającym od początku jasno zarysowaną wizję tego, jak, o czym i - co najważniejsze - po co - robić filmy. Reżyser jest przeciwnikiem sztuki „z pretensjami do małej stabilizacji, lansującej wizję życia przeciętnego”, jak również kina socjologizującego, którego konkluzje ocierają się o truizmy i nie wychodzą poza poznawcze i percepcyjne stereotypy. Filmowa przestrzeń Królikiewicza służy pogłębianiu znaczeń -proponuje widzowi swoisty tor przeszkód, składający się z niedopowiedzeń, fałszywych ruchów kamery i towarzyszących temu dźwięków, scen prawie pozbawionych dialogu, które zmuszają do wzmożonej uwagi i realnego, świadomego uczestnictwa w opowiadanych przez niego historiach. W świecie w stanie rozpadu pełnym sprzecznych wartości, w kryzysie kulturowym i moralnym, bohater Królikiewicza, który skłania się raczej ku złu niż dobru, musi przekroczyć swój wymiar, co nie znaczy, że wyzwoli się spod wpływu zła – podlega, bowiem zawsze rozmaitym niesprzyjającym okolicznościom i ograniczeniom ludzkiej natury. Esencją twórczości reżysera jest próba odnalezienia w zwykłej biografii uniwersalnych motywów ludzkiej egzystencji, oraz poszukiwanie zasady odpowiedzialności nie w instytucjach, które wymierzają karę lub przyznają nagrodę, ale w sobie - szukanie autonomii albo zniewolenia w ramach wyznaczonych przez nas samych. Królikiewicz jest - jak pisała o nim Maria Kornatowska - duchem niespokojnym i niepokojącym polskiego kina, artystą samotnie błądzącym w poszukiwaniu tej jednej, jedynej 'prawdziwej' ścieżki zarówno dla duszy jak i dla sztuki.

Grzegorz Królikiewicz. Urodzony w Aleksandrowie Kujawskim polski reżyser i scenarzysta filmowy, pedagog; od 1997 r. profesor zwyczajny; autor wielu książek i esejów z zakresu teorii kina. Studiował prawo na Uniwersytecie Łódzkim, a następnie reżyserię w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi. Zdobywał doświadczenie realizując od 1969 filmy dokumentalne i Telewizyjny Teatr Faktu; w 1972 r. zrealizował swój debiut fabularny "Na wylot". Współpracuje z Telewizją Polską od 1971. W latach 1976-78 kierował Redakcją Faktu TVP. Prowadził Zespół Filmowy "ANEKS". Od 1981 r. prowadzi zajęcia ze studentami PWSFTviT w Łodzi; wykładał także na Filmoznawstwie na Uniwersytecie Łódzkim, na Wydziale Radia i Telewizji Uniwersytetu Śląskiego oraz w Wyższej Szkole Dziennikarskiej im. M. Wańkowicza w Warszawie. W latach 2003-2005 był dyrektorem artystycznym Teatru Nowego w Łodzi. W swoich utworach, wykorzystując różnorodną tematykę, posługuje się szeroką paletą technik i środków wyrazu. Dotyczy to zwłaszcza jego filmów fabularnych i Teatru Telewizji - utworów o wydarzeniach historycznych i aktualnych, zwracających uwagę na zagadnienia etyczne i społeczne, reagujących na zdarzenia zachodzące w przestrzeni społecznej. W dorobku Grzegorza Królikiewicza znajduje się, między innymi: 39 filmów dokumentalnych, 27 widowisk Teatru Telewizji, 8 filmów fabularnych, 10 książek teoretycznych i przeszło 60 scenariuszy. Grzegorz Królikiewicz otrzymał wiele nagród za swoją twórczość. 30-krotnie w Polsce (m.in. Złote Lwy w Gdyni- za Przypadek Pekosińskiego) i 16-krotnie za granicą (m.in. w Manheimm, Chicago, Panamie, San Remo i Karlovych Varach). Kilkakrotnie otrzymał też "Złoty Ekran" tygodnika "Ekran": w 1972 roku za cykl edukacyjnych widowisk telewizyjnych Fakty mówią, kilka lat później za realizację spektaklu telewizyjnego "Toporny", w 1976 za widowisko telewizyjne "Trzeci Maja", w 1979 za widowiska Teatru Faktu. W 1998 otrzymał Nagrodę Honorową na Przeglądzie Filmowym "Prowincjonalia" w Słupcy k. Konina za całokształt twórczości filmowej.


w ramach serii Arcydzieła Polskiego Kina ukazały się również


pozostałe pakiety
newsletter
zapisz się do naszego newslettera
nowości
więcej

więcej

więcej